Odyseja Umysłu 2020, przerwane marzenia

W marcu Światowa Organizacja Zdrowia ogłosiła pandemię z powodu rozprzestrzeniające się w zatrważającym tempie, niezwykle agresywnego Koronawirusa. W Polsce z kolei ogłoszony został stan epidemii. Praktycznie z dnia na dzień zamknięto granice kraju, zakazano wszelkich imprez masowych, a ostatnio nawet spotkań kilkuosobowych. Zamknięte zostały galerie handlowe, muzea, teatry, kina, restauracje, puby, sklepy. Pozostawiono tylko otwarte sklepy spożywcze i apteki. Wiele instytucji takich jak banki, przychodnie, spółdzielnie, urzędy, szkoły, uczelnie wyższe i wiele innych przeorganizowały swoją pracę na pracę zdalną. Wiele imprez o randze krajowej czy międzynarodowej zostało odwołanych i przełożonych jak chociażby Targi ITB Berlin 2020, Agrotech, Euro 2020 czy Olimpiada w Tokio.

Jedną z międzynarodowych imprez organizowaną co roku dla dzieci i młodzieży, która również została odwołana jest Odyseja Umysłu. Choć eliminacje regionalne konkursu ruszyły i odbyły się w Warszawie, Poznaniu, Wrocławiu i Katowicach, to kolejne w Gdańsku i Łodzi nie zostały już zorganizowane ku rozpaczy drużyn, trenerów, ale także organizatorów, sędziów i wolontariuszy.


Na oficjalnej stronie Odysei pojawił się komunikat w którym organizatorzy z ubolewaniem ogłosili przerwanie cyklu Eliminacji Regionalnych. Można się było spodziewać, że kilka tygodni później odwołane zostaną Finały Ogólnopolskie, a więc drużyny z miast w których jeszcze udało się zorganizować konkurs regionalny, popularnie nazywany „regionami” i które zakwalifikowały się do rywalizacji na szczeblu ogólnopolskim i tak nie miały już szans zaprezentować swoich przedstawień na dalszym etapie Konkursu, od lat organizowanego w Centrum Eksperyment w Gdyni.
W międzyczasie odwołano EuroFestiwal, a później i Finały Światowe, choć niedawno na stronie pojawił się komunikat o możliwości zorganizowania Konkursu Światowego online.

Jak wielka i ważna to impreza, może świadczyć fakt, że organizowana jest od blisko 40 lat, a w Polsce od 30. W przyszłym roku Odyseja w Polsce obchodzić będzie swoje 30 -lecie.

W projekcie biorą udział setki tysięcy uczestników, trenerów, sędziów organizatorów i wolontariuszy z całego Świata. To wyjątkowy program o walorze edukacyjny, wychowawczym,rozrywkowym i wymagający niebywałego zaangażowania organizatorów. Przeszkolenie sędziów, trenerów, szeryfów pilnujących porządku podczas wydarzeń, dopięcie wszystkich kwestii technicznych, logistycznych i innych to wiele miesięcy przygotowań. Dlatego z przykrością i współczuciem dla organizatorów, czytałam kolejne komunikaty na odysejowej stronie. Przykro mi było patrzeć na smutne miny moich tegorocznych podopiecznych z którymi od września wraz z drugim trenerem Adamem Małagowskim, miałam przyjemność pracować. Marzenie o występie na tegorocznych eliminacjach, pokazaniu scenografii i nie zliczonej ilości rekwizytów, które od wielu miesięcy nasza drużyna przygotowywała, nagle pękły jak bańka mydlana. Wierzę jednak w to, że za rok wszyscy powrócimy ze zdwojoną siłą. Zdrowie jest najważniejsze. Mamy więc dużo wyrozumiałości dla podjętych decyzji i z wiarą patrzymy na obecne działania służby zdrowia i władz. Chylę czoła przed wszystkimi, którzy w tym roku przygotowywali się do Odysei Umysłu. Ideą Odysei nie jest tylko zdobycie jak najwięcej ilości punktów, zajęcie przez drużynę wysokiego miejsca czy zdobycie pucharu. Odyseja Umysłu to coś więcej niż konkurs. Czas przygotowań współpracy drużyny i trenerów to niezwykłe doświadczenie i lekcja, której nie zastąpi nawet najlepsza teoria. No właśnie, czym tak naprawdę jest Odyseja Umysłu, że przyciąga do siebie od lat rzesze ludzi i wzbudza takie emocje.

Odyseusze V LO w Gdańsku podczas pracy nad scenografią przedstawienia, 2020 rok

Czym jest Odyseja Umysłu?

Wszyscy, którzy angażują się  w ten niezwykły międzynarodowy projekt, jakim niewątpliwie jest Odyseja Umysłu, często stają przed dylematem jak prosto i krótko wytłumaczyć niezorientowanej osobie, czym właściwie jest Odyseja Umysłu.

No właśnie. Nie jest to proste. Sam język Odysei jest nie raz prześmieszny i tylko dobrze zorientowani wiedzą o co chodzi. „Problem” wcale nie musi oznaczać nad wyraz trudnej życiowej sytuacji, „spontan” to nie koniecznie „skok na główkę”, a „surówka” to wcale nie jest dodatek do ziemniaków
i schabowego. Rozpocznę jednak od początku, czyli od historii Odysei.

Historia Odysei Umysłu

Odyseja to program edukacyjny stworzony w 1978 roku przez C. Samuela Micklusa i organizowany przez fundację Odyssey of the Mind. Micklus był wykładowcą na wydziale technologii Uniwersytetu Rowana w USA gdzie prowadził zajęcia z zakresu wzornictwa przemysłowego i projektowania sztuki użytkowej. Chętnie eksperymentował z twórczym rozwiązywaniem problemów jako metodą nauczania. Praktykę stawiał przed teorią. Zamiast prowadzić nudne wykłady prosił studentów by zbudowali np. jakiś abstrakcyjny pojazd bez kół, mechaniczne miotacze tortów czy udziwnione urządzenia pływające, które mogą  przewieźć jakiś przedmiot, a nawet człowieka. Co istotne, jego podopieczni oceniani byli nie tylko za to, czy stworzone przez nich rozwiązanie działało, ale przede wszystkim za pomysłowość projektu i ryzyko podjęte, by stworzyć coś innowacyjnego, kreatywnego i zaskakującego. Studenci uwielbiali jego zajęcia. Była to dla nich nauka połączona z zabawą. Mottem jego zajęć było „Tworzyć znaczy działać” . Zajęcia wzbudzały coraz większe zainteresowanie również ze strony mediów. Wiosną 1978 roku drużyny reprezentujące 28 szkół średnich ze stanu New Jersey wystartowały w pierwszym wydarzeniu, które miało charakter turnieju i  w ten sposób narodziła się Odyseja Umysłu.
Program początkowo rozwijany był w Stanach Zjednoczonych. Obecnie w ponad dwudziestu krajach w Odysei Umysłu uczestniczy co roku kilkaset tysięcy osób.

Twórca programu Odysei Umysłu Dr C. Samuel Micklus odyseja.org

W Polsce pierwsza drużyna Odysei Umysłu powstała w roku 1989. Pierwszy krajowy konkurs Odysei Umysłu zorganizowano w 1992. W 2007 roku odbyły się pierwsze eliminacje regionalne (podział na Gdańsk, Poznań i Wrocław). W roku 2009 doszedł nowy region – Warszawa, w 2013 doszedł kolejny region – Kraków, w 2014 Łódź, w 2018 w miejsce Krakowa doszedł kolejny Region – Katowice.

Początkowo Finały Ogólnopolskie Odysei Umysłu odbywały się na Uniwersytecie Gdańskim. Ze względu na wzrost zainteresowania w kolejnych latach finały organizowane były w Teatrze Miniatura, Teatrze Wybrzeże oraz Teatrze Muzycznym w Gdyni. Od 2016 roku Finał Ogólnopolski organizowany jest w Pomorskim Parku Naukowo-Technologicznym w Gdyni, natomiast ceremonia ogłoszenia wyników ma miejsce w hali Gdynia Arena.

Warto dodać, że patronat nad polską edycją konkursu sprawuje Minister Edukacji Narodowej.

Idea Odysei „Tworzyć znaczy działać”

Celem Odysei jest rozwijanie zdolności twórczych i zachęcanie do innowacyjnego rozwiązywania problemów czyli inaczej odysejowych zadań. Zgodnie z myślą C. Samuela Micklusa, „Rozwiązanie trzeba STWORZYĆ, a nie tylko wymyślić”. Odyseja Umysłu jest konkursem, ale tak naprawdę to coś więcej niż tylko konkurs. Jej celem nie jest tylko rywalizacja, ale przede wszystkim uczenie dzieci i młodzieży kreatywnego i krytycznego myślenia. Dzięki pracy drużyny, nad wybranym problemem, poprzez metodę prób i błędów, burzę mózgów, mapę myśli i inne metody pracy, powstają niesamowite rozwiązania. Odyseja uczy współpracy, tolerancji, dobrego gospodarowania czasem, cierpliwości, pracowitości, radzenia sobie z przeciwnościami i właściwie można by wymieniać i wymieniać w nieskończoność jej zalety.

Co roku w Odysei bierze udział kilkadziesiąt tysięcy uczniów i studentów z całego świata. Choć wielomiesięczna praca wymaga od drużyn wielu wyrzeczeń i dużo poświęconego czasu na zbudowanie wyjątkowego pojazdu, kosmicznej scenografii czy uszyciu ciekawych kostiumów z wykorzystaniem np. z ryżu, liści, łupin orzechów i co tam sobie kto zamarzy, to nie brakuje zapaleńców, by tworzyć drużyny i brać udział w Konkursie co roku. To samo dotyczy sędziów, trenerów i szeryfów, którzy w ramach wolontariatu, biorą udział w projekcie.

Moja przygoda z Odyseją zaczęła się od sędziowania problemów spontanicznych. Rok później zrobiłam kurs trenera i zaczęłam przygodę jako opiekun jednej z drużyn w V LO w Gdańsku. Początki nie są łatwe, bo trenowania drużyny nie da się nauczyć w jeden weekend, nawet po przeczytaniu od dechy do dechy całego Przewodnika. Przede wszystkim trzeba mieć dużo cierpliwości i zapału. Korzystać z rad doświadczonych trenerów, a także Odyseuszy. Warto też brać udział w szkoleniach organizowanych przez Pracownię Rozwoju Trenerów Odyssey of the Mind Polska. Opiekunowie i drużyna muszą przez cały czas pracować z tekstem wybranego problemu, punktacją i odwołując się nie raz do zasad i słowniczka Przewodnika. Trener powinien cały czas podążać za tokiem myślenia drużyny, starać się wyprowadzać ich ze ślepych uliczek, bądź radzić sobie gdy tracą wenę twórczą. Oczywiście specyfika pracy z dziećmi, a z drużynami starszymi jest nieco inna.

Przychodząca na przedstawienia publiczność zawsze dobrze się bawi, bo przygotowane przedstawienia to uczta dla oka i ucha. Aktorzy w przedziwnych strojach i z kolorowymi makijażami odgrywają swoje role nie gorzej niż aktorzy w teatrze. Do tego budują zaskakujące scenografie, pojazdy czy urządzenia których działanie owiane jest tajemnicą 😉 Występy zaskakują, bawią i rozwijają wyobraźnię. W 8 minutach przepisowego czasu przedstawienia, zawarta jest wielomiesięczna praca i wiele godzin przygotowań. Często to praca do późnych godzin wieczornych w tygodniu, w weekendy czy rezygnacja z wyjazdu na ferie zimowe, by w ciszy i w spokoju w szkołach, pomieszczeniach ośrodków kultury, garażach i gdzie tylko się da, przygotowywać przedstawienie. Pierwsze tygodnie, to przede wszystkim praca koncepcyjna, a w kolejnych koncepcyjna i fizyczna nad zbudowaniem scenografii, przygotowaniem rekwizytów, strojów, ozdób, makijaży, napisaniem dialogów dla stworzonych przez Odyseuszy bohaterów itp.
Co istotne trener Odysei Umysłu nie może niczego zrobić za drużynę. Może poprzez pytania naprowadzające, sugestie czy wybrane metody pracy pomagać, by drużyna nie utknęła w miejscu lub gdy straci wenę twórczą, pomóc jej z niej wyjść. Zapewniam, że nie jest to wcale proste. Odyseja wymaga pracy zarówno od uczestników jak i trenerów. To szansa na rozwój dla wszystkich.

Problem długoterminowy

No właśnie to może na chwilę zatrzymajmy się przy tym terminie. Problem, to inaczej zadanie, które ma przygotować drużyna. Każda drużyna wybiera sobie jedno zadanie z pięciu. Tematy zadań są zróżnicowane od technicznych, poprzez artystyczne, aż do humanistycznych. Praca nad rozwiązaniem problemów długoterminowych wymaga od uczestników przygotowania ich rozwiązania na wiele miesięcy przed. Przykładowo drużyna powstaje we wrześniu, zaczyna od spotkań np. raz w tygodniu, analizuje problemy i podczas kolejnych spotkań, wybiera jeden i następnie przez wiele tygodni pracuje koncepcyjnie nad jego rozwiązaniem. Później tworzy scenariusz, który przez kolejne tygodnie oczywiście ulega ciągłym modyfikacjom, a ilość spotkań może się zwiększyć adekwatnie do potrzeb, tempa pracy drużyny i zaangażowania.  

Tematy problemów długoterminowych co roku są inne, ale ich ogólne profile pozostają bez zmian.
W Przewodniku Problemów Długoterminowych czytamy:

  • Problem I – o profilu mechanicznym (budowa pojazdów)

Zadanie drużyny polega na zaprojektowaniu, skonstruowaniu i uruchamianiu jednego lub kilku pojazdów mechanicznych. Niekiedy wehikuły są małe, innym razem wystarczająco duże, by przewieźć człowieka lub jakieś przedmioty. Ocenie podlega zwykle system napędowy oraz zdolność do pokonywania określonych tras i wykonywania różnorodnych zadań.

  • Problem II – o profilu technicznym (inżynieria urządzeń)

Zazwyczaj Problem ten stawia przed uczestnikami wymóg stworzenia jednego lub kilku urządzeń, które podczas przedstawienia wykonają określone zadania lub spełnią wyznaczone funkcje. Zespół oceniany jest zarówno za teatralne aspekty prezentacji, jak i za wplecione w nią rozwiązania techniczne.

  • Problem III  – o profilu humanistycznym (reinterpretacja klasyki)

Jest to zadanie oparte o reinterpretację „klasycznych” dzieł, stanowiących część dziedzictwa światowej kultury. Problem może odwoływać się do zagadnień z zakresu literatury, mitologii, architektury, archeologii, muzyki, sztuk plastycznych bądź czegokolwiek innego – „klasycznie” humanistycznego w swej naturze

  • Problem IV – o profilu konstruktorskim (struktura z drewna balsa)

Drużyna projektuje i konstruuje strukturę zbudowaną jedynie z drewna balsa i kleju. Konstrukcja jest testowana pod kątem utrzymania jak największego obciążenia sportowymi odważnikami – dopóki się nie załamie. Każdego roku Problem stawia też dodatkowy, specyficzny wymóg, który odróżnia od siebie poszczególne wyzwania konstrukcyjne – np. struktura może mieć za zadanie wytrzymać uderzenia piłki turlającej się na nią z rampy albo składać się z kilku nieposklejanych ze sobą fragmentów.

  • Problem V –  o profilu artystycznym (humorystyczny spektakl teatralny)

Jest to problem o charakterze teatralnym, w którym ocenie podlegają przede wszystkim artystyczne aspekty całego przedstawienia. Czasami zadanie wymaga od drużyny stworzenia konkretnego bohatera, innym razem przygotowania dowcipnej prezentacji, a czasem wymyślenia oryginalnej opowieści na abstrakcyjny temat – zawsze jednak chodzi o wywołanie uśmiechu i u twórców, i u widzów.

Drużyna, która podczas zawodów uzyska w swojej grupie wiekowej i w swoim problemie największą liczbę punktów „surowych” w żargonie nazywanych „surówką” – otrzyma za rozwiązanie problemu 200 punktów „przeliczonych”, chyba, że zadanie stanowi inaczej. Ponadto w Problemach Długoterminowych oceniany jest Styl, który daje możliwość pokazania umiejętności twórczych uczestników. Niektóre kategorie Stylu są precyzyjnie określone inne zaś w ramach „wolnego wyboru” pozostawiają drużynie dowolność ich zdefiniowania. Drużyna może zdobyć za Styl maksymalną liczbę punktów przeliczonych czyli 50, jeżeli w poszczególnych kategoriach zdobędzie najwięcej punktów „surowych” w swojej grupie wiekowej i w swoim problemie.

Problemy spontaniczne czyli tzw. „spontany”

Podczas każdego konkursu drużyna rozwiązuje jeden Problem Spontaniczny. Uczestnicy, o tym jakie będą mieli zadanie do rozwiązania, dowiadują się w ostatniej chwili, w sali w której czekają na nich o wyznaczonej godzinie sędziowie spontaniczni.
Podczas treningów oprócz przygotowywania scenariusza i przedstawienia wybranego przez drużynę Problemu Długoterminowego, Odyseusze trenują zadania spontaniczne. Nigdy nie wiedzą na jakie zadanie mogą trafić dlatego muszą ćwiczyć rozwiązanie każdego „spontana”.


Podczas konkursu Drużyna może stanąć przed wyzwaniem rozwiązania jednego z trzech Problemów Spontanicznych:

  • Problemy Spontaniczne słowne, które wymagają wypowiedzi ustnych, mogą też wprowadzać elementy dramy albo improwizacji
  • Problemy Spontaniczne manualne rozwiązanie którego polega na stworzeniu czegoś fizycznie przy wykorzystaniu np. papieru, plasteliny, słomek, kubeczków itp.
  • Problemy Spontaniczne słowno-manualne często wymagają od Odyseuszy stworzenia jakiejś konstrukcji, gadżetu, przedmiotu i wymyślenia do niej na przykład jakiejś historyjki lub jakiegoś komentarza itp.
    Za zadanie spontaniczne drużyna może otrzymać na konkursie maksymalnie 100 punktów „przeliczonych”. Tyle zdobędzie zespół, który uzyska na zawodach największą liczbę punktów „surowych” w danym Problemie Spontanicznym i w swojej grupie wiekowej.
    W zadaniu spontanicznym maksymalnie może wziąć udział 5 uczestników z danej drużyny.

Grupy wiekowe

I grupa wiekowa – uczniowie szkoły podstawowej uczęszczający do klasy piątej lub niższej
II grupa wiekowa – uczniowie szkoły podstawowej uczęszczający do klasy szóstej, siódmej lub ósmej
III grupa wiekowa – uczniowie szkół ponadpodstawowych, do klasy maturalnej włącznie
IV grupa wiekowa – drużyny których wszyscy członkowie nie przekroczyli 26 roku życia i uczęszczają na kursy lub studia zorganizowane przez akredytowaną szkołę wyższą, a przynajmniej większość z nich posiada świadectwo ukończenia szkoły średniej.

Drużyna

Drużynę stanowią uczestnicy w tej samej grupie wiekowej.Każda drużyna w danej grupie wiekowej może liczyć maksymalnie 7 członków. Odyseuszem może być każdy. Trener Odysei Umysłu może oczywiście przeprowadzić casting, ale jeśli chętnych jest więcej niż przewidują zasady konkursu co do ilości osób w jednym zespole, można utworzyć drugą drużynę w danym członkostwie (szkole, ośrodku, itp..) i poszukać dla nich drugiego trenera. Jeden trener może też opiekować się dwiema drużynami,a nawet bywa, że i więcej. Z kolei jedną drużynę może trenować np. dwóch trenerów. Zainteresowani mogą również sami stworzyć drużynę i dopiero później szukać trenera lub członkostwa,które chcieliby reprezentować podczas Konkursu. Oczywiście po uzyskaniu zgody zwierzchnika Odysei w danej organizacji. Następnie Koordynator projektu musi wypełnić formularz rejestracyjny na stronie Odysei, wnieść opłatę członkowską i gotowe. Trenować można w ramach drużyn szkolnych, ale jest też wiele prywatnych ośrodków, które prowadzą odysejowe drużyny odpłatnie. Odyseuszem może być każdy. To projekt dla każdego, bo przecież o to chodzi, aby każdy mógł się rozwijać. Warto,aby w drużynie znalazły się osoby, które mają przeróżne zdolności i predyspozycje, by nawzajem mogli się uzupełniać i od siebie uczyć. Na przykład talenty, muzyczne, teatralne, plastyczne, osoby ze zdolnościami manualnymi, technicznymi, ale też i tacy, którzy nie mają żadnych zdolności czy doświadczenia w Odysei, ale mają zapał, chęć do pracy i mogą wnieść coś jeszcze ciekawego do drużyny.Talentem mogą być np.zdolności organizatorskie.Takie osoby mogą uratować drużynę od chaosu i pomóc, by dobrze zaplanować pracę. Brak konkretnych zdolności może okazać się błogosławieństwem, bo takie osoby często są otwarte na nowe wyzwania.Ponadto w trakcie przygotowań może okazać się, że drzemie w niej ukryty talent.

Konkurs
Konkurs Odysei Umysłu odbywa się zgodnie z edycją na dany rok szkolny. W Polsce najpierw odbywają się eliminacje regionalne w Gdańsku, Katowicach, Łodzi, Poznaniu, Warszawie i we Wrocławiu. Terminy występów umieszczane są na oficjalnej stronie Odysei.

Prawo do udziału w Finale Ogólnopolskim:

  • uzyskuje określona liczba drużyn z kolejnymi najwyższymi wynikami (tzn. suma punktów za rozwiązanie Problemu Długoterminowego i Problemu Spontanicznego) w swoim problemie i w swojej grupie wiekowej
  • w każdej kategorii z każdych eliminacji regionalnych może awansować od 1 do 7 zespołów. W zależności od liczby współzawodniczących ze sobą na danym konkursie drużyn.
  • uzyskują drużyny, które na Eliminacjach Regionalnych zdobyły Nagrody Ranatra Fusca za Wybitną Kreatywność.

    Prawo do udziału w Finale Światowym:
  • laureaci Nagrody Ranatra Fusca przyznawanej podczas Finału Ogólnopolskiego
  • zespoły, które zajmą pierwsze miejsce w swojej kategorii (grupie wiekowej i problemie)
  • zespoły, które zajmą miejsca drugie – ale tylko w sytuacji, w której liczba startujących drużyn na Finale Ogólnopolskim w danej kategorii wynosiła więcej niż 10.

    Prawo do udziału w Finale Europejskim (EuroFestiwal):
  • uzyskują w pierwszej kolejności drużyny, które zdobędą prawo do wyjazdu na Finały Światowe, ale zrezygnują z nich na rzecz wyjazdu na EuroFestiwal
  • w następnej kolejności te, które zajmą miejsca drugie (jeżeli liczba drużyn startujących na Finale Ogólnopolskim w danej kategorii wynosiła 10 i mniej) i trzecie( ale tylko pod warunkiem, że liczba drużyn startujących na Finale Ogólnopolskim wynosiła więcej niż 10)


W tym roku EuroFestiwal odbyć się miał w Mołdawi w miejscowości Kiszyniów, a Finały Światowe w Iowa State Univeristy, Ames USA. Niestety z uwagi na pandemię imprezy zostały odwołane.

Tłumy na widowni
Na przedstawienia Odysei Umysłu przychodzą tłumy. Dosłownie! Często zdarza się, że nie ma miejsc siedzących dla publiczności nawet na dużych salach i audytoriach. Sympatycy Odysei przychodzą całymi rodzinami. Na widowni pojawiają się babcie, dziadkowie, rodzice, młodsze rodzeństwo, znajomi, koledzy, koleżanki odyseuszy, znajomi trenerów ze szkoły, nauczyciele i wszyscy, którzy chcą zobaczyć i przede wszystkim docenić wielomiesięczną pracę uczestników. Odyseja ma ogromny walor edukacyjny, wychowawczy, integracyjny i oczywiście rozrywkowy. Publiczność owacjami przyjmuje każdy występ, bez względu na stopień trudności przedstawienia, wrażenie artystyczne, czy to, że aktor zapomniał tekstu czy nie, czy urządzenie zadziałało czy akurat w dniu przedstawienia mechanizm odmówił posłuszeństwa, a scenografia padła z wrażenia. Wszyscy, zawsze są zachwyceni, a burza braw należy się i drużynom i ich trenerom.
Odysejowy event to uczta dla miłośników gwaru, biegających w cudacznych przebraniach dzieciaków, przedziwnych dekoracji skonstruowanych z płyt CD, folii, bezpiecznych odpadów itp. czy samodzielnie zbudowanych innowacyjnych konstrukcji nie wiadomo z czego.

Sędziowie, Trenerzy

Pamiętam moje pierwsze emocje gdy miałam okazję sprawdzić się w roli sędziego problemów spontanicznych. Chętnych do sędziowania podczas konkursu nie brakuje. Tłumnie przybywają na szkolenia osoby z różnych branż, z przeróżnym wykształceniem i w każdym wieku. Podobnie jest na szkoleniach dla trenerów gdzie spotkać można inżyniera, architekta, lekarza, prawnika, nauczyciela, także ucznia czy studenta czy kogoś kto reprezentuje inne zawody. Każdy może zostać trenerem czy sędzią pod warunkiem, że jest pełnoletni. Często byli Odyseusze stają się szeryfami pilnującymi porządku podczas odysejowych zmagań lub trenerami, a trenerzy w roku kiedy nie trenują chętnie zgłaszają się do sędziowania przedstawień przygotowanych przez kolejnych szalonych dzieciaków, bądź sędziowania problemów spontanicznych.

Odyseja ma jednak jedną wadę. To bardzo wciągający projekt i trudno się od niego uwolnić. Nie da się jej tylko lubić, ją się po prostu kocha.
Za rok 30-lecie Odysei Umysłu w Polsce, oby odbyło bez problemów. Trzymajmy kciuki za organizatorów, trenerów, wolontariuszy i kolejnych Odyseuszy w Polsce i na całym Świecie.
Niech moc Odysei będzie z Wami.
AL

Źródła z których korzystałam:
– odyseja.org
– wykład Wojciecha Radziwiłowicza o historii Odysei Umysłu podczas szkolenia 1.12 2018 r. organizowanego w ramach Pracowni Rozwoju Trenerów
– Przewodnik Odysei Umysłu. Problemy Długoterminowe 2019-20
– Przewodnik Odysei Umysłu. Problemy Długoterminowe 2018-19
– wikipedia.org/wiki/Odyseja_Umysłu

Korekta tekstu:
Marta Kamyszek

Jeden komentarz

  • Alina Malec

    Przeczytałam artykuł z ogromnym zainteresowaniem. Jestem pod wrażeniem merytorycznego Pani przygotowania. Opieka nad zespołem uczniowskim wymaga nie tylko umiejętności pedagogicznych, ale wiedzy ogólnej o otaczającym świecie. Będę śledzila Wasze poczynania a Pani życzę powodzenia i wytrwałości.

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *